Eveniat optime (Es wird ja alles wieder gut)

(dt. Text: Pape/Reinsdorf/Eren; Musik: Jahnke/Reinsdorf; lat. Text: ISTA)

Eveniat optime, eveniat optime.

Hercle! Noctuis consilium perfectum orgiorum cepi, sed evenit calamitas hora sexta, cum ante portas pristina (fuit). Dico: "Pol! Te milvam defututam! Quid tibi est agendum? Quid de libidine vetusta? Insero fascinum in novam!" Sed hilare me derisit, (istam) abituram speravi, cum oculis cupidis me inspiceret. (Ea) interrogavit, quid de coitu presso (esset) hic et hoc in loco. - Amice, verte tomaculum! - Aem, quid, quid? Ergo tempus habui neque me paenituit et optime evenisset, si celerius egissem. Quid? Coitu non floruisti? Neque portam clausi. Nam cum florui media in exstasi, avia advenit actumque spectavit et lumbos nudos spectans, cum podicem manibus tenerem, cito finivit amorem. Porroque?

Eveniat optime ... etc

Iterum solus perterritus (et) leniter pressus in pelvi deinde me sub pluviis relaxavi sine vestimentis; sed laborem non confeci, nam repente iterum (ad portam) sonatur. Cum umidis capillis advolavi (et) urbane dixi: "Quis adest?" Respondit nemo, excurro. Porta clausa. Plauditur. Spue nunc! Cui virile (tuum) licuit videre? Vicina mea, illa bona, libidinosissima ascenderat scalas, cum decerno: "Curre!" Sed dixit: "Relaxa, puer! Non es primus gladiator, quem video sine bracis." Bibit Colam ex pyxide. (Hanc) puellam tanta lingua audaci (esse) omnino non putavi. Praeclare affirmandum est. Neque alia quaesivit neque ulla verba fecit. Et tunica (sua) erigit et fascinum iterum. Sic cadunt vestimenta, ut quasdam res mecum agat. Et ut serpens (me) circumveniebat, cum tertium tinnitum est.

Eveniat optime ... etc

Ista orgia praeclara erant, sed rationes conferam: Quid assecurationi est solvendum? Tibi mandabo privatissime: Isti mi(hi) os percutient. Nam sus sibilans est coctus et caenosae mihi vestes et sella foris ponatur per menses. Et praeterea aqua etiam pura vitae frui efficit medios terrae motus in capite, nam alii aut alii ambulabant per angulos secretos, ut ciccis spondas (meas) incenderent. Flamma exigua in parietem evocata re vera moderata est hoc in spectaculo.Eo modo celebremus anno proximo! Hoc nam vitare non potes et id gaudere non vis, sed semper semperque fiet.

Eveniat optime ... etc